Konin, którego nie ma

„ Nic dwa razy się nie zdarza”. No chyba, że…

Dzisiejsza ulica Kolska wraz z przyległościami, w nie tak odległych czasach nazywana była Kolskim Przedmieściem

Ciekawa jest historia tego miejsca. Moskale powiesili  tutaj O. Maksymiliana Tarejwę, bohaterskiego Kapucyna, emisariusza Rządu Narodowego i kapelana powstańczego w Powstaniu Styczniowym.

Trafiło nam się ciekawe zdjęcie. Na pewno wykonane przed wojną i prawie na pewno z dachu lub komina elektrowni przy ulicy Staszica ( dawniej Nowej).

Ponieważ od dziesięcioleci włodarze miasta stawiają sobie za ambicję by coś w Starym Koninie wyburzyć, tak by Konin nie przypominał Konina, postanowiliśmy wrócić do cyklu „ Konin, którego nie ma…”

Na niezwykła wystawę fotografii zaprosili członkowie Niemiecko-Polskiej Misji Pojednanie z Konina

Szanowni Państwo, ku uciesze jednych, a mam nadzieję, zmartwieniu innych, nieuchronnie zbliżamy się do końca serialu „ konin, którego nie ma”.

Konin zawsze leżał na szlakach armii pragnących dopaść się wzajemnie. Szczęśliwie ominął go los Pyzdr, które kilkakrotnie zdobywane były przez wrogie wojska. Nie oznacz to, że wojny ominęły go zupełnie.

 Mało rzeczy czy budowli tak bardzo zrosło się z Koninem , jak „ Most Żelazny” nazwany dzisiaj ‘ Mostem Marszałka Piłsudskiego”. Z tego powodu mało kto pamięta, że most ten jest fragmentem imponującego mosty w Opaleniu, który wznieśli w latach 1905 – 1909 Niemcy, jako element trasy Berlin – Królewiec.  Po pierwszej wojnie światowej most znalazł się w granicach Polski i przestał mieć znaczenie tranzytowe oraz militarne. Postanowiono go rozebrać i fragmentami obdzielić potrzebujące mostu miasta. Większą część otrzymał Toruń, a mniejszą Konin.

 Moskal poi konie w Warcie. Przez kilkadziesiąt lat zaborów , w Konin ie stacjonował 13 Pułk Dragonów Kargopolskich.