Konin, którego nie ma

Kolejne miejsce, które odwiedzamy, także zmieniło się radykalnie. Tyle tylko, że tym razem nie możemy mieć do nikogo pretensji, a wręcz przeciwnie.

Dzisiaj chcieliśmy pokazać Szanownym Czytelnikom jeden z bodaj najładniejszych widoków „Konina, którego nie ma”.

Konin miał swoją „cytadelę”. W zasadzie były to wybudowane na górującym ponad miastem wzgórzu, koszary rosyjskie, ale ich , zaopatrzony w strzelnice mur i solidne, zamknięte w czworobok budynki, stanowiły jednocześnie „ cytadelę”. Z jej dziedzińca, kilka armat, z łatwością, w razie potrzeby, mogło uspokoić „zbuntowane miasto”.

Gdzie znajduje , a raczej znajdował się ten uroczy zakątek? Oczywiście w Parku im. Chopina w Koninie. Park ten, co może nie jest wszystkim znanym powodem do dumy, jest najstarszym, po Ogrodzie Saskim w Warszawie, parkiem publicznym, czyli otwartym dla wszystkich. Znajdowała się kiedyś w nim muszla koncertowa, ciekawa architektonicznie , drewniana budowla, w której znajdował się bufet, stoliki, a nawet odbywały się potańcówki. Jedną z atrakcji parku była wyspa z altaną do której wiódł romantyczny mostek.

Przedwojenny Konin miał trzy kina. Kino „ Uciecha” zlokalizowane w okolicach Ochotniczej Straż Pożarnej, kino „ Słońce” przy ulicy Kilińskiego oraz najokazalsze kino „ Polonia” przemianowane w „ nowych czasach” na kino „ Górnik”.  Kino to kryło w swoim wnętrzu widownię z wyścielanymi czerwonym pluszem fotelami, ozdobne loże i oświetlenie złożone z secesyjnych lamp „ w tajemniczy sposób” przygasających przed rozpoczęciem seansu.

Po zakończeniu cyklu „ Plac Wolności” postanowiliśmy pokazać Państwu kolejny „serial” pod tytułem : „ Konin , którego nie ma.”