Konin, którego nie ma

Rzecz , zadwałoby sie niezmienna, jak miejski ratusz, wbrew pozorom zmieniał się także.

W dzisiejszym odcinku „ Konina, którego nie ma”, chciało by się dodać „ … i dobrze”.

Już, już myślałem, że przyjdzie mi, ku uciesze jednych, a zmartwieniu drugich, zakończyć cykl : „ Konin, którego nie ma”, a tu masz !

Dziś nie zabytek architektury, lecz zabytek czasu.

Klasztor na szczęście istnieje. W stosunku do niemieckiej widokówki zmienił się jednak trochę jego kształt i otoczenie.

Ponieważ ostatnio często się mówi o przewidzianym remoncie i adaptacji konińskiego Domu Zemełki, chcieliśmy przypomnieć jego historię.

Dzisiaj przedstawić Państwu chciałem prawdziwą perełkę wśród fotografii starego Konina.

Przedwojenny Konin miał trzy kina. Kino „ Uciecha” mające swoją siedzibę mniej więcej miedzy ochotnicza strażą pożarną, a nieistniejącą już restauracja „ Zacisze”, kino „ Słońce” przy dzisiejszej ulicy Kilińskiego oraz najokazalsze kino „ Polonia położone tuż nad Wartą, obok poczty i Konińskiego Towarzystwa Wioślarskiego.

Ujęcie pokazujące ulicę Długą, dziś Trzeciego Maja, jest jednym z najczęściej pokazywanych na starych fotografiach.  Lecz to, dzisiejsze, jest chyba najstarsze.

Niewątpliwą zasługą krótkiej okupacji  Konina przez wojska niemieckie w czasie Pierwszej Wojny Światowej, było wybudowanie elektrowni i łaźni miejskiej.