Nie wszyscy zapewne pamietają, że za zaborów Słupca i Strzałkowo leżały po dwóch stronach granicy.
Kongres Wiedeński zatwierdził w 1815 roku nowy podział terytorialny Europy. Powstało Wielkie Księstwo Poznańskie i Królestwo Polskie. Drogę łączącą Słupcę ze Strzałkowem rozdzielił wówczas łańcuch graniczny. Miasta które do 1815 roku znajdowały się pod zaborem pruskim znalazły się nagle po dwóch stronach granicy. Słupca „ powędrowała” pod wpływ carskiej Rosji w granicach nowo utworzonego Księstwa Warszawskiego a Strzałkowo pozostało w granicach zaboru Pruskiego.
Wówczas to pomiędzy mieszkańcami zaczęły się rodzic animozje i określenia przewijające się w mowie do dnia dzisiejszego. Mieszkańcy Strzałkowa nazywali Słupczan „łańcuchami” ci z kolei nazywali swoich sąsiadów „bażantami”.
Obecnie z przysłowiowej granicy pozostały dwa budynki rogatek stojące przy drodze, i fragment kamiennego słupa na którym wisiał łańcuch graniczny ( później wykonano drewniany szlaban).
